Txinako langileak kexu

Shangaï-n, langile hauek manifestatzen ari dira beren kanporaketaren kontra. Jakin dute uzinaren produkzioa exportatua izanen zela, ez dakite nora. Ber denboran salatu dituzte lan baldintza txarrak, egunean 18-19 orduz ari baitira lanean.

Atzo, berriak entzutean telebistan, jakin dut agintariek eta nagusiek ziotela Txinan langileen hilabete saria goregi zela eta  produkzioa Vietnamera exportatzen zutela (munduan, zapalduago den langileria baita, eta beraz eskualde hortan).

Harrigarri!

Bagenakien Txinako ekonomiaren konpetizioa prezio tinkietan oinarritzen zela, hots langileen hilabete sari ttipietan eta hauen baliatze sisteman.

Bagenakien ere langile populu erraldoi hori iratzarriko zenean iraultza sortuko zela munduko ekonomian. Suaren lehen pindarrak abiatuak dira.

Krisia jasaiten dugun egoera honetan, perspektibarik gabe bizi gira gaurkotasuna ahal bezala kudeatuz.

Alta, burua altxatu behar genuke, aurreikusi nola eta zertan oinarritu gure etorkizun ekonomikoa.

Euskal Herriak badu bere baitan potenziala handia, besteak beste kalitatezko ekoizpenean eta goimailako artisautzan.

Horretarako, ausarta eta sortzaile izan behar!